Trwają zdjęcia na planie Sakurada mongai no hen, produkcji opartej na powieści Akiry Yoshimury, opowiadajacej o słynnym zamachu przy bramie Sakuradamon. W 1860 roku grupa samurajów z klanu Mito zabiła jednego z najwyższych rangą ministrów szogunatu, tairo Naosuke Ii, który przeszedł do historii, przeforsowując podpisanie traktatu otwierajacego japońskie porty dla cudzoziemców po stuleciach izolacji. Wpływy Ii, jego polityka wobec obcych potęg, bezkompromisowość wobec przeciwników politycznych a także czynny udział przy wyborze 12-letniego Yoshitomiego Tokugawa na następcę szoguna, narobiły mu sporo wrogów, nie tylko wśród wysokich rangą dostojników, ale też młodych wilków. Osiemnastu z nich pod wodzą Tetsunosuke Seki urządziło zasadzkę przy bramie Sakurada prowadzącej do zamku szoguna w Edo. Zamach zakończył się sukcesem, osłabiając reformatoskie zapędy bakufu i stając się preludium do serii podobnych ataków na cudzoziemców i zwolenników "otwarcia".

Sakurada mongai no hen reżyseruje Junya Sato, twórca Yamato. Do roli Tetsunosuke Seki zaangażował Takao Osawę (Goemon, Aragami). W filmie wystąpią też Hiroyuki Ikeuchi (Ip Man) i Kinya Kitaoji (za młodu zagrał Soji'ego Okitę w Shinsengumi z Toshiro Mifune). Premiera w okolicach października.

Źródło: Cinema Café

Malezyjski zespół Furniture do spółki z tajskim The Photo Sticker Machine stworzyli nastrojową ścieżkę dźwiękową do Mundane History Anochy Suwichakornpong, zwyciężczyni tegorocznego festiwalu w Rotterdamie. Poniżej Hush, The Dead Are Dreaming Furniture z płyty Twillight Chases The Sun, wykorzystany we wspomnianej produkcji. Strona zespołu na MySpace: FURNITURE

Źródło: YouTube/nawee4

Kino azjatyckie ponownie uhonorowane na festiwalu filmowym w Rotterdamie. W tym roku wśród zdobywców głównej nagrody Tiger Award znalazła się tajska reżyserka Anocha Suwichakornpong za Mundane History, opowieść o Ake, sparaliżowanym po wypadku młodzieńcu z bogatej rodziny, jego oschłym ojcu i pielęgniarzu, który się nim opiekuje. Chociaż brzmi to jak wstęp do gorzkiego rodzinnego dramatu, Suwichakornpong widzi Mundane History jak swoistą metaforę sytuacji politycznej i społecznej w rodzinnej Tajlandii. Atmosfera nieustannego konfliktu, niepokoju, a także dystans pomiędzy władzą a obywatelami wyrażona jest w relacjach ciągle nieobecnego ojca i jego niepełnosprawnego syna. Lecz Mundane History to nie tylko polityczna metafora, lecz ewoluująca w stronę abstrakcji poetycka opowieść o życiu i jego cyklach.

Z powodu politycznych aluzji, a przede wszystkim ze względu na nagość i scenę masturbacji, były obawy, czy cenzorzy w ogóle dopuszczą Mundane History do dystrybucji  kinowej w Tajlandii. Być może film uratowało wprowadzenie w zeszłym roku kategorii wiekowych. Proces akceptacji zakończyło przyznanie debiutowi fabularnemu Suwichakornpong najwyższej z kategorii 20+.

Anocha "Mai" Suwichakornpong, absolwentka uniwersytetu Columbia, jest jedną z najbardziej obiecujących spośród młodych reżyserów w Tajlandii. Jej poprzedni film, krótki metraż Graceland, pokazywano w Cannes i na festiwalu Sundance. Z Rotterdamu oprócz głównej nagrody przywiozła także Prince Claus Fund Film Grant za krótkometrażowy By The Time It Gets Dark.

Oprócz Suwichakornpong Tiger Award otrzymali Pedro Gonzalez-Rubio za Alamar oraz Paz Fabrega za Agua fria de mar. W zeszłym roku wśród triumfatorów znalazł się  Koreańczyk Yang Ik-jun za Bez tchu.

Anocha Suwichakornpong mówi o swoim filmie:

Po ubiegłorocznych sukcesach koreańskiego kina niezależnego nie da się lekceważyć. Sukces Bez tchu na festiwalu w Rotterdamie czy ogromna popularność skromnego Old Partner były dla prasy nie mniejszymi wydarzeniami niż milionowe sukcesy Haeundae czy Take Off, za którymi stała cała machina promocyjna. W dodatku ten rok już rozpoczął się sukcesem - debiutancki film koreańskiego reżysera Lima Woo-seong Vegetarian zakwalifikował się do głównego konkursu festiwalu kina niezależnego Sundance. Głównej nagrody co prawda nie zdobył, lecz został zauważony i doceniony przez międzynarodowe grono krytyków. Już niedługo zdanie o nim będzie mogła wyrobić sobie koreańska publiczność, gdyż 18 lutego trafi na ekrany kin.

Vegetarian to historia Yeong-hye (znana z horroru The Loner Chae Min-seo), cierpiącej z powodu koszmarów sennych i nieudanego małżeństwa. Zmagając się z narastajacymi problemami, kobieta podejmuje decyzję, by całkowicie powstrzymać się od jedzenia mięsa. Wkrótce mąż pakuje walizki, a w życiu Yeong-hye zjawia się szwagier (Kim Hyun-sung), artysta, z którym zaczyna ją łączyć szczególna więź.

Reżyser zjawił się w stolicy naszych zachodnich sąsiadów przy okazji pokazu swojego filmu Ototo, biorącego udział w głównym konkursie berlińskiego festiwalu. Organizatorzy wykorzystali ten fakt, by ogłosić, że 79-letni Yamada otrzyma nagrodę Berlinare Camera w uznaniu za wkład wniesiony w rozwój światowego kina. Uroczystość wręczenia nagrody odbędzie się 20 lutego.

Źródło: Mainichi Daily News via Toronto J-Film Pow-Wow

Jedno z najsłynniejszych opowiadań mistrza ero-guro, Rampo Edogawy, znalazło się we właściwych rękach. Koji Wakamatsu, ikona kina pinku, na podstawie Caterpillar nakręcił swój pacyfistyczny manifest, który zawiezie do Berlina na rozpoczynający się 11 lutego 60. Międzynarodowy Festiwal Filmowy. Historia znana jest zapewne wszystkim, którzy pamiętają słynną antologię Rampo Noir i interpretację Hisayasu Sato.

W 1940 roku, w okresie inwazji japońskiej w Chinach, do domu wraca odznaczony bohater, porucznik Kyuzo Kurokawa... pozbawiony rąk i nóg, niemy wrak człowieka. Nadzieje wszystkich mieszkańców wioski spoczywają na barkach Shigeko, żony weterana, która musi spełnić swój patriotyczny obowiązek i zająć się mężem dla chwały kraju i Cesarza.

Koji Wakamatsu tak opisuje swoje intencje:

Zainspirował mnie literacki obraz kalekiego weterena wojennego, który stracił wszystkie swoje kończyny, oraz jego relacje z żoną. Pomijając ten fakt, tło historyczne jest inne, podobnie jak i cała reszta.

Opierajac się na tym wyjściowym obrazie, próbowałem ukazać, że dla ludzkiej istoty życie oznacza seks, pożywianie się i przemoc.

Co więcej, chciałem opowiedzieć o tym, jak wojna niszczy ludzką naturę.

W swoich filmach Charlie Chaplin pokazywał nam, że gdy zabijesz troje ludzi, czeka cię stryczek, lecz gdy zabijesz dziesięć tysięcy, zostaniesz bohaterem. To właśnie jest wojna!

W tym samym wywiadzie, który można przeczytać (po angielsku) TU, jasno wykłada swoje pacyfistyczne przesłanie:

[...] pomyślałem, że opiszę wojnę jako zwykłe zabijanie. Wojny w imię sprawiedliwości, wojny w imię dobra narodowego, wojny w imię szerzenia demokracji... takie rzeczy nie istnieją. Ludzie zabijają innych ludzi, oto wojna. Ilu ludzi zabito w imię sprawiedliwości?

Minął XX wiek, wiek wojen, to samo dzieje się w wieku XXI.

Nie ma sprawiedliwych wojen, to właśnie chciałem pokazać.

Biorąc pod uwagę charakter twórczości Rampo Edogawy, może być to naprawdę ostry manifest. Caterpillar (napisany w 1929 roku) został na żądanie japońskich władz wycofany z przygotowywanego w 1939 roku wydania zbioru opowiadań Edogawy. Cenzorzy uznali, że obraz kalekiego żołnierza pozostającego na łasce żony nie jest kompatybilny z oficjalną polityką informacyjną rządu, jak byśmy to dzisiaj określili. Natomiast spokojnie można założyć, że ma dużo współnego z rozpolitykowanym duchem berlińskiego festiwalu.

Źródło: Wildgrounds

Po latach eksperymentów Kitano wraca do gatunku, który uczynił go sławnym na Zachodzie. The Outrage to historia zołnierza średniego szczebla syndykatu Sannokai, Otomo (Takeshi Kitano), który otrzymuje od swego szefa polecenie podporządkowania niezależnego gangu Murase-gumi. Robota niewdzięczna, a takie zwykle trafiają w jego ręce...  Obok Kitano zagrają Kippei Shiina, Renji Ishibashi, Ryo Kase i Jun Kunimura. Premiera 12 czerwca 2010.

Źródło: Twitter@wildgrounds

Nowy film Dante Lama to opowieść o dwóch gliniarzach, równie twardym co prostolinijnym detektywie wydziału zabójstw Manfredzie (Leon Lai) i sprytnym, kochającym wystawny styl życia oficerze z narkotykowego, Kee (Richie Jen), którzy zajmują się morderstwem prostytutki. Na miejscu zbrodni zostaje znalezione DNA jednego z kumpli Manfreda, co czyni z niego głównego podejrzanego. Dla Manfreda nie jest to takie oczywiste i zaczyna drążyć sprawę, co prowadzi go do tajemnic mogących pogrążyć hongkońską policję. Premiera 1 kwietnia 2010.

Nie ma jeszcze zwiastuna, ale są już plakaty i strona oficjalna.

Wszystkich niecierpliwie oczekujących na drugą część Ip Mana z pewnością przyjmnie zaskoczyła dzisiejsza wiadomość o pojawieniu się teasera do sequela biografii słynnego mistrza sztuk walki w reżyserii Wilsona Yipa. Materiał wygląda na nieofcjalny, ale oferuje pierwsze spojrzenie na główną atrakcję produkcji, pojedynek Donnie Yena z Sammo Hungiem, którzy to panowie po raz ostatni skrzyżowali pięści w innym słynnym obrazie Yipa, SPL.

Ip Man 2 rozgrywał się będzie już po wojnie, kiedy mistrz Wing Chun przybywa do Hongkongu, by założyć tam swoją szkołę. Wkrótce po przyjeździe popada w konflikt z lokalnym mistrzem Hung Gar, Hungiem Jan-nam, którego oskarża o współpracę z Brytyjczykami. Stojąc w obliczu takich zarzutów, Hung widzi jedno wyjście: konfrontację.

Premiera: lipiec 2010.

Źródło: Twitch

Dawno nie było wieści o Kamie Seung-woo, przed pięcioma laty znajdującemu się u szczytu popularności dzięki roli błazna w King and the Clown. Zastanawiające jest to, że aktor, odtwórca głównych ról w takich filmach jak R-Point czy Spider Forest, nagle znika z ekranu na trzy lata. Ważne, że wraca jako policyjny detektyw tropiący seryjnego mordercę w thrillerze The Outlaw, reżyserskiego tandemu Kim Cheol-han i Shin Jae-hyeok. Obaj debiutują w tej roli, zapewne z nadzieją powtórzenia sukcesu Na Hong-jina, któremu The Chaser otworzył niejedne producenckie drzwi. Na razie uwagę zwracają plakaty, jest też pierwszy zwiastun. The Outlaw wejdzie na ekrany 18 marca 2010.